Iðrun og yfirbót

Þegar manni verður orða vant

Á hvaða tímapunkti lífs síns nær fólk almennt tökum á mannlegum samskiptum? Getið þið sagt mér það? Ég hélt að ég væri búin að öðlast nægilega reynslu til að eiga þó ekki væri nema nokkurn veginn snurðulaus dagleg og hefðbundin samskipti við náungann. En nú, vinir mínir, stend ég á gati. Þannig er málum háttað að ég er gjaldkeri húsfélagsins í blokkinni minni og sé því um að greiða reikninga úr hússjóðnum. Við vorum að ráða nýjan garðyrkjumann fyrir sumarið og um miðja síðustu viku hringdi hann í mig og sagði mér að hann væri í þann veginn að fara að senda okkur reikning og að það væri gott ef ég gæti greitt hann sem fyrst. Ég hef aldrei hitt þennan mann en við áttum stutt og vinsamlegt spjall um vorveðrið, hekksnyrtingar og gróðurmold, sem lauk með því að ég sagðist mundu borga reikninginn við fyrsta tækifæri. Nú er það auðvitað svo að maður þarf að vinna smá undirbúningsvinnu áður en maður millifærir nokkra hundraðþúsundkalla úr sameiginlegum sjóði – maður þarf að kanna hvort fjárhæðin sé eðlileg, grafa upp tilboðið og þar fram eftir götunum – og þar sem ég var önnum kafin í vikunni ákvað ég að láta málið kyrrt liggja fram yfir helgi. Sú ákvörðun reyndist garðyrkjumanninum lítt að skapi; hann hringdi í mig strax daginn eftir og ítrekaði að hann hefði sett reikninginn í póstkassann hjá mér og að sér þætti vænt um að ég gæti gengið frá þessu sem fyrst. Mér fannst þetta óþarfa ýtni en áleit engu að síður hyggilegast að vera vinaleg, enda skiljanlegt í þessu árferði að menn láti lausafjárskuldir sínar ekki liggja lengi ógreiddar. Ég var síðan í mestu makindum að horfa á Ríkissjónvarpið á föstudagskvöldið þegar ég fæ sms: “Hæ, bara að minna á reikninginn frá garðaþjónustunni : )” Jæja, sagði ég við sjálfa mig, hann ætlar augljóslega að bögga mig daglega þangað til ég borga þetta, og svaraði engu en hugsaði mitt. Morguninn eftir gekk ég í þetta, hringdi í fulltrúa garðnefndarinnar, fann alla pappíra og borgaði reikninginn í heimabankanum kl. 11.44. Fjórum mínútum síðar, kl. 11.48, fæ ég sms: “Takk fyrir snúlla : )” Og nú er komið að þessu með mannlegu samskiptin. Hvernig svarar maður svona? Ég er búin að gera svona tíu drög að svari: “Ekkert að þakka, elskan”, “Sjálfsagt, sætabrauð”, “Njóttu, knús”, o.s.frv. Á ég að gera broskall? Eða kannski kosskall? Ég veit í alvöru ekki hvað er viðeigandi. Hvað á ég að gera?

3 Ummæli hingað til
Skrá ummæli